آسمانی چشمت

آبی آسمانی چشمت
رنگ دریای بی بدل دارد
گوهر شب چراغ چشمانت
یک پیاله پر از غزل دارد
نم نم آبشار موهایت
میکند خیس دفتر شعرم
دفتر خاطرات کودکیت
قصه های اتل متل دارد
گل بهار لبت چه شیرین است
پیش چشمم چه ساده می لیسند
فو ج زنبورهای هرجائی چون لبت کندوی عسل دارد
تیغ تیز دو طاق ابرویت
زلزله می کنده بپا وقتی
بغض من میبرد ترک آری
اشک من خانه برگسل دارد
تنت از جنس آفتابی که
میدرخشد به پهنه ی دریا
میبرد دل زدست مرجانها
تا تنت ضرب در مثل دارد
پر آغوش داغ داغت را
پس بزن ای پری دریائی
گو تنت این حریر کشمیری
طاقت وتاب یک بغل دارد

محمد ضیائی پور استهبان

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *