بله به ابرها

چطور بنویسم
از همدلی با طبیعت
از حرمت «من» از احترام به تن
و از آن دوست داشتن
که ابداً
از بدن شروع نمی‌شود در بستر تمام
وقتی
یکی دوتا نیستند
مادران و دختران زنده به گور پدران و پسران همه کَر و کور
و آرزوهای جوانمرگ
رویاهای لب‌دوخته امیدهای سوخته

چطور بنویسم
از تو
از خودم از هر دو
و از آن زمان
که با جان و تنِ آسوده یله‌ایم بر ابرها
————————————————————————-
اسفند ۱۳۹۷

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.