شعر نو خیال تو

خـیـالـــــ تـــــــــو

هنوزم آبستنِ خیالِ توأم
و انگار مرا از این دردِ شیرین،
فارغ شدن نیست.

چہ دردهایے در منِ شیدا
نهفتہ است
ڪہ تا نیایے زخم هاے
چرڪینِ دل
سَر ، باز نمےڪنند.

سال هاست گیسوانِ انتظارم
بہ زانوے غم رسیده اند
پیراهن شادے اے ڪہ برایت بافتہ بودم از داغِ نبودت
ذرّه ذرّه ، رَج بہ رَج آب رفت.

بیا بمان در پاییزِ دل انگیز و فصلِ سردِ عاشقے
در محضرِ خـدا ، با هم خلوت ڪنیم دقـایـقے
مـن بـاشـم و تــو بـاشـے و خـلـوتـگـہ دلــــ
بہ یـغـما مےبَـرَدَم بـوے تَـنَـت چـو گُـلِ رازِقے

میهمانے پاییز
هـم ڪم ڪم بہ سرانجام رسیده
دلهره دارم باز مثل همیشہ
شبِ یلداے من
طولانےتـریـن و خـوف انگیزتـریـن
شب هاے عمرم شـود
شاید باید همپاے
ایـوب پَـیَـمـبـَر شَوَم

صَـبـَر هم حَـدَے دارد
گَر ڪاسہ ے صبر لبریز شود
حَتم طوفانِ جنون گُلریز شود

بارالها ؛
مرا دیگر توان صبر نیست
در قانونِ عشق جَبر نیست

امّا فلسفہ ے عقل
در جادّه ے عشق
فقط معشوق بیند و
چشم هاے پُر فروغش
روشندل شود و
گوش هاے پُر آوایَش ناشِنوا

چہ قـدرتـے دارد این
” وادےِ عشق ”
گاهے تو را بہ مرز جنون مےرساند و
گاهے تو را مجبور بہ گذشت مےڪند
گذشت از همہ چیز
سخت است انتخابے بینِ
زندگے ، عشق و مرگــ

یارب!
یارے ام ڪن در راه تو با عشق
ثابت قَدَم بمانم.
توانم دِه دوباره جان بگیرم
از حضورت
و عشق او در دلم نَمیران.
تو را قسم دادم مرا زنده نِگاهدار
تا در رَهِ عشقش بمیرم
خواهشمندم مرا رو سفید گردان.

۱۹/آذر/۹۶
خدیجہ عمرےزاده
غـزلـڪـــ

@khadijehomrizadeh

مدیر

Author: مدیر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.