شعر نو

چـقـدر راه رفتہ ام
روے سـنـگ فـرش
ڪوچہ پس ڪوچہ هـاے خـیـالـم
چـقـدر حـرف زده ام بـا تــو
بــا تـو ڪہ فـقـط سـایـہ روشـن
افـڪار مُشَوشمے
تـا ڪے بـایـد تـوے وَهـم و خـیـال
سِــیـــر ڪـنـم ؟
تـا ڪے چـشـمـہ ے پـاڪ
اشـڪ هـامـو روے
تـصـویـر زیـبـایـت لـبـریـز ڪـنـم ؟
تـا ڪے انـتـظـارِ بـیـهـوده ڪِشَـم
بـراےآرزوهـاے دسـت نـیـافـتـنـے ؟
ڪاش هـمـانـے شــود ڪہ
دلــــ مےخـواهـد
ڪاش رؤیـام بہ حـقـیـقـت
تـعـبـیـر شـــود
فـصـل بـارانے ام بـا تـو
تـغـیـیـر شــود
و تـمـام نـا تـمـام مـن
بــا تـــــو
تـفـسـیـر شـــود

۹۶/۳/۱۶

خدیجہ عمرے زاده
غزلڪ

@khadijehomrizadeh

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *