کجاست رابطه‌ای عاشقانه و ابدی
که منتهی‌نشود حسّ خوبِ آن به بدی

خدای‌من! که گُمت می‌کنم هر از گاهی
بگو، مسیرِ رسیدن به خانه را بلدی.

غمم نیاز به تسکینِ مستمر دارد
به‌جز تو نیست مُسکّن برای‌آن احدی

فریب دادنِ دل، کار بی سرانجامی‌ست
از این به بعد به بختش نمی‌زنم لگدی

تویی‌ که غنچه‌ی امّیدِ آرزو هایی.
چه احتیاج به گُل‌های چیده‌ی سبدی؟!

تمام رابطه ها نسبی‌اَند و می دانم
که ارتباطِ من و توست ای خدا، ابدی

زهرا موسی پور فومنی

برای آشنایی بیشتر با سرکار خانم موسی پور فومنی اینجا کلیک کنید

1 thought on “مسیر خانه ( غزل)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.