از درد نگو زانکه سراپا دردم

از سرخ نگو زبس که سرخم زردم

من کارگر نشسته در میدانم

با دست تهی به خانه بر میگردم

6 thoughts on “من

  1. باسلام و ادب جناب درانی نژاد
    زیبا،دلنشین، با معنا و
    در عین حال غم انگیز سروده تان که دل هر صاحب دلی
    را میتواند از آنچه هست و نباید باشد، به درد آورد،
    بر دلمان نشست. باشید و بسرایید زیبایی ها را
    با احترام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.