[ارسال از عطر لیمو]

شعر

لبت به طُعمه ی دندان ، نشسته تر، بهتر
همیشه بوسه به لبهای پسته تر، بهتر

مکن به شانه هدایت ، مسیر گیسویت
که هرچه خورده به درهای بسته تر، بهتر

بزن به بُعد مسافت، نماز ما بشکن
صدای خواهش دلها ، شکسته تر بهتر

مرا دوباره به قدر بهانه ای بنگر
که این نگاه نجیبانه خسته تر، بهتر

به لطفِ باده بگیر اختیار تام از ما
پیاله هرچه عنانش، گسسته تر بهتر

علیوطنپرست

سحرگاه 96/12/8

1 thought on “شعر شماره یک

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.