💦

پوشانده
بوی خیالی شامه یِ مرا
و من به لب هایی می اندیشم
که ستاره ترین بودند
حتی در شبهایی که
دستی صورتم را
لمس نمی کرد .

بوی شب
تنهایی مرا پر می کرد
بسان ابری که
دره ای خفته را
در آغوش می گیرد

و چشمان تو
تنها تصویرِ نشسته
بر پنجره یِ اتاقم است

می خوابم با
حس ِ قایقی بر موج

بر شانه هایی که فقط
تکلیفی را بجا می آورند،
و چیزی که هرگز
دوست نداشتم…

#حسین_محمدیان

۹۷/۰۹/۱۹
@vagoyehayetanhayiman
@hoseinmohammadiyan_3

1 thought on “شعر سپید ( بوی تنهایی)

  1. سلام وعرض احترام تقدیم بشما

    احسنت ودست مریزاد بسیار عالی وزیباست

    طبع بلند شعرتان همیشه نویسا وخوش قلم باد

    خواندم والحق لذت فراوان بردم

    پاینده باشید گرانقدر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.