شعر:وضوبا گل سرخ میگیرم

هر سحرگاه
که چشم در ره صبح منتظر است
یک وضو با تپش باغچه های گل سرخ میگیرم
گل زردی ز گلدان دلم می چینم
جای آن گل ، گل رز میکارم!
تا که بعد از طلوع آفتاب
مهر را
سر سفره ی مهربانی و عشق
با همه مردم بیچاره ی ده تقسیم بکنیم!
عرفان و اعتراض

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *