شعر سپید ( قاب هایی خالی )

💦

سرشار از غروری فاتح
رصد می کنند
سکوتی ممتد را
قاب هایی خالی

.

بی که
وزن نگاهشان بر گرده یِ دیوارها
سنگینی بکند
.

و من،
می اندیشم به آخرین زاویه ای که
نگاهش مبهوت مانده بود
گویی
زمان
به احترام آن لحظه، تا اکنون
به کرنشی موزون،
کلاه از سر برداشته

.

ایمان می آورم
به خمیدگی نور
اگر از مینای چشمان تو
بگذرد!

#حسین_محمدیان

۹۷/۰۹/۲۸
@vagoyehayetanhayiman
@hoseinmohammadiyan_3

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *